Tine Hens stelt haar boek ‘Het Klein Verzet’ voor

 

Regeringen bieden amper alternatieven voor het huidige economisch stelsel en geven burgerinitiatieven niet de ademruimte die ze nodig hebben om te floreren. In de ogen van The Powers That Be staat groei los van streven naar meer geluk en welzijn. Groei behelst voor hen enkel de consument die zijn geld laat rollen voor kunstmatig opgewekte, exotische verlangens. Tine Hens reisde door Europa om te zien hoe het anders kan. Zij sprak met burgers die het kleinschalig socialer proberen aan te pakken. Een vogelvlucht van deze internationale ‘ontdekkingsreis’ is nu te lezen in Hens’ nieuwe boek Het Klein Verzet.

Aan de rand van de stad Porto in Portugal staat een oude dichtgemetselde barak. Vroeger was dit een uitgestrekt plattelandsgebied, maar het groen is ingeruild voor de hedendaagse grijze infrastructuur: leegstaande gebouwen en een bijna onbereden snelweg. De barak was in een ver verleden een kinderbibliotheek. Twee jaar geleden namen enkele enthousiaste inwoners dit leegstaande gebouw onder handen met het doel om deze plaats om te toveren tot de vrolijke ontmoetingsplaats van weleer. Buurtbewoners werden aangespoord om ongebruikte boeken te doneren en mochten voor de schappelijke prijs van een glimlach ook boeken uitlenen. Enkele oudere heren die een eindje verderop schaakten, werden uitgenodigd om in het pand te komen schuilen, wanneer regen hun schaakpartij verstoorde. Ook konden ze een handje helpen als ze daar zin in hadden. Maar zoals in elk sprookje maakte de antagonist een einde aan het bruisende initiatief. Amper drie dagen konden de enthousiaste vrijwilligers hun steentje bijdragen, voordat de politie de boeken door de ramen gooide en het gebouw afzette met prikkeldraad. Allemaal omdat de onschuldige ontmoeting niet als het ‘goede’ type ondernemen werd beschouwd door de regering. Een besparende regering waar amper 57% van de bevolking voor naar het stemhokje was afgezakt, omdat men het vertrouwen al lang verloren had. Een dakloze zag nog de kans om het opnieuw leegstaande gebouw te gebruiken als slaapplaats en kroop elke avond over het prikkeldraad om daar rustig en beschut te overnachten. Voor de algehele veiligheid metselde de politie het gebouw dicht en zo had de dakloze wederom geen dak boven zijn hoofd.

Tine Hens

Tine Hens

Sinds wanneer is het wenselijker om een gebouw te laten verkommeren, dan dat er mensen elkaar ontmoeten en het hen een gevoel geeft dat ze iets nuttig doen voor de maatschappij? Waar is het misgelopen dat we gevechtsvliegtuigen aankopen in tijden van crisis, maar dan wel gaan besparen op vlak van onderwijs, de ontwikkeling van de toekomst? Tine Hens drukt ons met de neus op de feiten in haar boek “Het Klein Verzet” en geeft de lezer tegelijk de moed om opnieuw te durven dromen van een andere toekomst in plaats van zich vast te bijten in de aanbidding van het realisme. Gewoon de angst om te mislukken opzij schuiven en doen! Bepaalde ideeën zullen mislukken, maar het zal niet voor niets geweest zijn. Burgerinitiatieven springen als paddenstoelen uit de grond en zullen zo een alternatieve levenssfeer vormen. Mensen die beslissen om hun eigen markt op te richten, terwijl ze te horen krijgen: “Hier zit de markt niet op te wachten”. Een markt waar kopen samen gaat met praten en niet één waar mensen in alle anonimiteit hun boodschappenlijstje aflopen om vervolgens ongeduldig aan de rij van de ‘foute’ kassa staan te wachten. In de utopie, een woord waar Tine Hens geen naïviteit in ziet, staan de ontmoeting en samenwerking centraal. Anonimiteit en concurrentie worden terug naar de achtergrond geschoven.

Om deze ontmoeting en samenwerking te laten primeren, is een nieuw politiek bewustzijn nodig: het besef dat wij de economie zijn en wij die economie ook kunnen veranderen. Zo beschrijft Hens in haar boek het verhaal van Denemarken, één van de koplopers van duurzame energie in Europa. Daar heeft men nooit voor kernenergie gekozen dankzij een protest van de burgers die de voordelen van kernenergie niet inzagen. De autoritaire instanties hebben geluisterd naar het volk en kozen voor een alternatief. Men begon windmolens te bouwen en keek hiervoor naar de technologie van de oude molens op akkers. De Deense windindustrie heeft zich momenteel ontwikkeld tot één van de grootste ter wereld. Landen zoals Nederland en België, die kernenergie wel een kans gaven, hebben het momenteel moeilijker om naar duurzame energie over te stappen en de burgers hebben minder grip op hun energie. Denemarken is een goed voorbeeld van de democratisering van de economie, een economie waar het volk actief nadenkt en participeert. Een bewijs dat het volk wel degelijk kan samenwerken om van onderuit iets te laten groeien tot een betere vorm van economie. Het volk start het debat. Politici beslissen vervolgens of ze mee op de trein springen of niet. De antagonist in hun sprookje is verslagen. Nu is het aan de rest van Europa om de overige sprookjes een goed einde te geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *