Brexit en vluchtelingen? Hier gaat de EU-top van vandaag en morgen echt over

Op donderdag 18 en vrijdag 19 februari komen de staatshoofden van de 28 lidstaten samen in Brussel om te praten over de voorwaarden van het Britse lidmaatschap van de EU en de vluchtelingencrisis. Maar waar gaat het echt over?

Brexit gaat eigenlijk over hoeveel er nog samengewerkt zal worden in de EU

Brexit

Bron: European Council Flickr

Sinds de toetreding van het Verenigd Koninkrijk in de EU in 1973, werd het eiland beschouwd als een awkward partner. Keer op keer staat het VK lijnrecht tegenover voorstellen van Duitsland en Frankrijk om Europa meer te laten samenwerken op economisch, financieel en sociaal vlak. Op die manier ontstond een Unie waarin sommige landen er bewust voor kiezen om niet te deel te nemen aan bepaalde Europese projecten. Bijvoorbeeld Denemarken en VK voerde de euromunt niet in terwijl dat verplicht is, maar zij hebben een uitzonderingsclausule gekregen. Tijdens deze top wordt volgens Politico de basis gelegd voor een Europa met meerdere snelheden. De beslissingen die genomen zullen worden over het Britse lidmaatschap zullen in zekere zin de toekomst van de Europese eenwording bepalen. Als de EU blijft toegeven aan het VK, zullen andere landen meer geneigd zijn om uitzonderingen aan te vragen of referendum’s te houden.

EU wil Turkije ‘veilig derde land’ noemen om eigenlijk vluchtelingen de rug toe te keren

De Europese Commissie stelt voor om Turkije als ‘veilig derde land’ te beschouwen. Op die manier kan Europa vluchtelingen die via Turkije naar hier zijn gekomen, terugsturen. Amnesty International wijst op feiten die onlangs aan het licht kwamen zoals Syrische kinderen die worden uitgebuit in de Turkse textielindustrie. Het weigeren van het recht op werk bieden voor vluchtingen. De zorgwekkende levensomstandigheden in de kampen. Kortom het land schendt de mensenrechten en biedt geen beschermingen aan vluchtelingen, volgens de organisatie. Als de EU toch beslist om ondanks deze wantoestanden Turkije een ‘veilig derde land’ te noemen, moeten de Europese lidstaten de asielaanvragen van die vluchtelingen niet meer behandelen en geen bescherming meer bieden aan hen. Dan kiezen de landen voor nationale belangen in plaats van solidariteit en mensenrechten.

Door Isabelle Gheldolf

© Verrekijkers magazine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *