“Negeer haatcomments niet langer”

Wij zijn met meer, luidt de boodschap van Outnumber. Met deze campagne trekken tien jongeren ten strijde tegen haatreacties op het internet. Op hun Facebookpagina geven ze tips over het omgaan met negativiteit. “Onze generatie is niet het grootste probleem, maar wij kunnen wel het verschil maken door niet langer te zwijgen.”

Door: Bijou van der Borst

Wat zijn haatberichten volgens jullie?IMG_2122
“Berichten op sociale media waarin een persoon vaak op een specifieke manier of toon iets stuurt, wetend dat hij of zij hiermee andere mensen of een groep kan kwetsen. Terwijl de
inhoud perfect op een andere manier geformuleerd zou kunnen, zodat het niet haatdragend overkomt.”

Wanneer is jullie doel bereikt?
“In de aanloop naar de campagne spraken we doelen af als: we willen zoveel likes en zoveel views op onze Facebook-pagina. Ondertussen vinden we de cijfertjes minder belangrijk, want het zegt weinig over de verandering die je in de hoofden van mensen teweeg brengt. Waar we ons wel aan storen is dat een groot deel van de kijkers niet op onze content reageert. Zo bekeken 30.000 mensen ons actiefilmpje, maar ontvingen we slechts 160 likes. Dat typeert onze generatie op Facebook: we zien het, maar doen weinig. Dus zouden we graag het gesprek aangaan met bezoekers van onze pagina. Op die manier leren we hoe onze generatie aankijkt tegen online haat. Wat vinden ze bijvoorbeeld een goede grap? Wanneer is iets beledigend? Dat soort discussies zouden we jongeren graag zien voeren, zodat we kunnen zoeken naar de juiste aanpaak van het probleem.”

Jongeren zijn toch niet het grootste probleem? Bij boze reacties op het internet stellen we ons eerder boze oude mannen voor. 

Dat klopt, voordat wij de campagne begonnen scrolden we ook vaak door de reacties onder nieuwsberichten, omdat we curieus waren naar wat mensen nu weer schreven. Later realiseerden we dat lachen als eerste reactie misschien niet juist is. In discussies zijn de zwijgende personen meestal veel positiever, zoals jongeren wier stem we nu niet horen. Tijdens onze campagne merkten we dat jongeren buiten de onlinewereld veel spraakzamer zijn over dit soort onderwerpen.”

Hoe krijgen jullie de zwijgende jongeren in actie?
“We bezoeken middelbare scholen met onze workshops. In tien klassen in Antwerpen gaven we les over online haat. Met de jongeren bespraken we hoe ze zouden reageren op negatieve berichten. Wat bleek – ze negeren die haatcomments bewust, omdat ze het gevoel hebben dat ze zelf onmogelijk iets kunnen veranderen. Juist dan wijzen wij hen er op dat er een tijd zal komen dat de die oudere generatie geen gebruik meer maakt van Facebook, maar dat wij dan op hun plaats zitten. Blijven wij dan ook al die kwetsende uitingen negeren? Of groeien wij uit tot de mensen die proactief zijn en opkomen voor de rest? Of nog gekker: gaan wij dan haatreacties beginnen plaatsen omdat het nu eenmaal zo gaat?”

IMG_2137

Wat kunnen we zelf beginnen tegen haatreacties?
“Aan de hand van de tips verzameld op het middelbaar, hebben we een guide gemaakt die ook te vinden is op onze Facebookpagina. Zo gaven de jongeren bijvoorbeeld aan dat ze reageren met humor of sarcasme een goede manier vinden. Het kan ook gebeuren dat je stuit op een haatcomment van iemand die je kent. In dat geval kan je met hem of haar in real life een gesprek beginnen. Ook kun je een melding maken of een bericht blokkeren. Het belangrijkste is dat we niet meer stilzwijgend toekijken naar wat er op ons scherm verschijnt.”

Veel fanatieke reageerders beroepen zich op het recht van vrije meningsuiting
“Over allochtonen, religieuze groepen of andere mensen mag je natuurlijk een mening hebben. Maar het gaat erom hoe je het brengt. Onderbouw je verhaal bijvoorbeeld met: ‘Ik heb dit of dat meegemaakt en daarom reageer ik zo’. Roep niet zomaar dat iemand slecht is. Je leest enkel de letters op het scherm dus je weet niet hoe iemand iets bedoelt. Daar moeten mensen die reageren meer rekening mee houden.”

Moeten haatreacties bestraft worden?
“Straffen is geen oplossing. Ze schrikken misschien wel van de straf, maar je verandert niets in hun hoofden. Het belangrijkste blijft opvoeding en toegang tot de juiste informatie zodat mensen weten waar ze over praten.

Maar is deze campagne niet hetzelfde als het prikken van zwerfafval in de natuur? Het is heel nobel, maar het probleem is te groot, waardoor je weinig verschil kan maken.
“We weten ook wel dat we het probleem niet meteen kunnen oplossen, maar we hopen er nu even het licht op te schijnen. Het pestprobleem op basisscholen is een voorbeeld van een verandering die je teweeg kan brengen. Vroeger werd pesten gezien als iets wat kinderen nu eenmaal doen. Volwassenen zeiden dat dit vanzelf wel over ging, maar tegenwoordig wordt er ingegrepen en hulp geboden wanneer er pestgedrag ontstaat in de klas. We zijn zeker optimistisch, want de geschiedenis is altijd veranderd door één persoon. Neem nu Nelson Mandela en Ghandi, dat waren individuen die een complete visie de wereld in brachten. Wij zijn zelfs een groep van tien mensen, die in tien klaslokalen hun ideeën hebben verspreid. Het klopt dat we de ouderen niet meer kunnen veranderen, maar we kunnen wel de jongeren wakker schudden uit hun passieve houding.”

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *