Aarde redden – utopie, maar naar Mars: realiteit?

Wetenschappers zoeken naar een nieuw huis voor de moderne mens. Daarbij lijkt iedereen ermee eens te zijn dat de rode planeet Mars een grote kanshebber is, gezien haar gelijkenis met de aarde. Met al onze lucht-water-en grondvervuilingsproblemen lijkt het wel alsof we hebben gefaald op deze planeet en dus voelen we een sterke drang om elders opnieuw te beginnen.

Door: Kristina Drcha landscape-1328858_1920

Nieuwe wetten, nieuwe technologieën en een nieuwe generatie mensen die het hopelijk beter zal doen dan de vorige. Maar betekent dat niet dat we op een heel andere manier zaken gaan moeten regelen en ons denken volledig zullen moeten aanpassen?

Volgens het Ruimteverdrag van de Verenigde Naties dat van kracht is sinds 1967 vormen hemellichamen het gemeenschappelijk erfgoed van de mensheid en zijn ze bijgevolg niet onderworpen aan het eigendomsrecht. Toch bestaat er onenigheid over de eigendom op de grondstoffen die uit de ruimte gehaald worden. Veel landen neigen zelfs naar de aanvaarding van het bezit ervan.

Maar wie zegt dan dat we niet dezelfde patronen zullen overnemen naar de planeet Mars, die binnen de kortste tijd leeggeroofd zal zijn door een nieuwe elite?

Een andere vraag is of aardse wetten ook van toepassing zullen zijn op Mars, eens de mensheid er komt. Momenteel lijkt het weinig waarschijnlijk dat alle huidige wetten zomaar van de kaart geveegd zullen worden, ten voordele van een efficiëntere levenswijze waarbij iedereen gebaat zou zijn. Een wereld waarin geen sprake is van arm en rijk, waar alle grondstoffen aan iedereen toebehoren en niet slechts aan een kleine minderheid. Deze manier van leven lijkt een verre utopie. Maar als we van plan zijn om het beter te doen, wordt dit dan niet simpelweg een noodzaak? Het is immers waanzinnig te denken dat de toekomst er anders zal uitzien als we gewoon hetzelfde blijven doen. Anderzijds, is het wel realistisch om te verwachten dat er een volledig nieuw systeem tot stand komt als we dit nog nooit gekend hebben in onze maatschappij? Is dit al geen utopie op zich? En waarom willen we zo graag opnieuw beginnen in plaats van te zorgen dat onze planeet er weer bovenop komt?

moon-2048727_1920

De waarheid is dat we allemaal een beetje cynisch zijn geworden. We denken namelijk dat er altijd kwaad zal blijven bestaan en dat de sociale structuur onveranderlijk is. Geld, macht en hebzucht zijn van alle tijden en economische winst zal steeds voorgaan op de behoeften van het individu. Het is vanzelfsprekend dat als we allemaal zo blijven denken, er effectief geen verandering zal komen. Maar wie zegt dan dat we niet dezelfde patronen zullen overnemen naar de planeet Mars, die binnen de kortste tijd leeggeroofd zal zijn door een nieuwe elite? Degenen die daaraan twijfelen, moeten zich eens de vraag stellen of we niet beter eerst op aarde duurzaam leren functioneren alvorens te hopen op een betere toekomst op een planeet die nog niet levensvatbaar is verklaard.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *