Een niet-moslim beleeft de Ramadan

Vorige week maandag startte voor miljoenen moslims ter wereld de vastenperiode. Deze periode wordt ook wel de Ramadan genoemd. Maar wat houdt de Ramadan nu juist in en wat doet het zoal met een mens? Gilles Van Hecke, auteur bij Verrekijkers, neemt de proef op de som en neemt een maand lang deel aan de islamitische vastenperiode. Elke week zal hij verslag uitbrengen over zijn ervaringen.

Door Gilles Van Hecke

Nasir Al Molk moskee in Shiraz, Iran
Nasir Al Molk moskee in Shiraz, Iran

De Ramadan kan beginnen!

De kans is groot dat u reeds van de Ramadan hebt gehoord. Het is de maandlange periode waarin moslims om geloofsredenen overdag niet drinken en eten. Daarnaast dient men zich ook te onthouden van seksueel contact, vloeken en roken. Al deze dingen zijn verboden tussen het moment van zonsopkomst en het tijdstip waarop de zon weer onder gaat. Voor vele mensen lijkt vooral de opdracht om overdag geen druppel water te mogen drinken of een kleinigheid te eten een haast onmogelijke opgave. Nochtans belijden in België en Nederland jaarlijks honderdduizenden moslims de Ramadan. Het leek me dan ook interessant om deel te nemen aan deze vastenperiode om op die manier een beter inzicht te krijgen in wat onze medeburgers elk jaar verduren.

Naarmate het begin van de Ramadan naderde, keek ik er steeds meer naar uit. Ik was namelijk benieuwd wat zo’n vastenperiode met het lichaam en de geest zou doen. Daarover had ik reeds verschillende meningen gehoord. Sommige mensen beweerden dat het erg ongezond is terwijl anderen me dan weer vertelden dat het net zorgt voor een reiniging van mind and body. Zoals wel vaker ligt de waarheid wellicht ergens in het midden en het leek me dan ook best om zelf deel te nemen vooraleer ik één van deze stellingen zou bevestigen of ontkrachten. Hierover zal ik het trouwens uitgebreider hebben in een volgende post.

Toen het uiteindelijk zondag 5 mei (de dag voor de start) werd, besloot ik nog een laatste keer heerlijk en vooral uitgebreid te tafelen in een Grieks restaurant. Vanaf maandag zou ik namelijk enkel nog kunnen eten vanaf het moment dat de zon ondergaat tot het moment dat ze weer opgaat. Maandagochtend 6 mei stond ik dus op rond 05u00, een goed uur vooraleer volgens Google de zon zou opkomen in het prachtige Antwerpen. Omdat ik goed voorbereid aan de Ramadan wou beginnen, kookte ik mezelf een potje havermout met appeltjes in kaneel, banaan, honing en granola. Nadien kroop ik nog even in bed om nog wat te slapen vooraleer ik naar mijn nieuwe job vertrok. De start was ingezet.

© The National www.thenational.ae
© The National
www.thenational.ae

Zonsopgang om 03u30

Eenmaal op de werkvloer aangekomen, kreeg ik de gelegenheid om kennis te maken met o.a. vier moslims die ook net begonnen waren aan de jaarlijkse vastenperiode. Het was verrassend hoe er meteen een soort van broederschap ontstond toen ze vernamen dat ik ook deelnam aan de Ramadan, ook al weten ze dat ik niet in Allah geloof. Mijn moslim-collega’s zouden zich de hele week over mij ontfermen en vragen hoe het met me ging. Een erg leuk en geruststellend warm gebaar was dat. Daarbij gaven ze me ook allerhande tips over wat ik best zou eten en guess what? Havermout blijkt een absolute topper te zijn! Ik had het begin van de Ramadan dus goed ingezet.

Wel, op het vlak van eten dan toch… Toen ze me vroegen om hoe laat ik maandag was opgestaan, antwoordde ik trots dat ik omstreeks 05u00 uit bed was gekropen om op het gemakje een lekkere portie havermout naar binnen te werken. ‘Maar manneke, dat is bijna twee uur te laat hé!’ Hoewel de zon dezer dagen inderdaad omstreeks 06u00 opkomt, wezen mijn collega’s erop dat moslims tijdens de Ramadan rekening houden met het tijdstip van het eerste gebed. Dit gebed vindt plaats rond 03u30, het moment waarop mogelijks een allereerste glimp van een nieuwe dag kan waargenomen worden. Inderdaad, de Ramadan in mei betekent dat er niet gegeten en gedronken mag worden vanaf ongeveer 03u30 tot en met 21u15. Ain’t that long?! Naarmate de vastenperiode vordert, wordt het tijdstip van zonsopgang trouwens steeds vroeger en het tijdstip van zonsondergang steeds later aangezien de dagen almaar langer worden. Oeps, de Ramadan dus toch niet zo goed ingezet…

De rest van de week beleefde ik de Ramadan wél als een goede moslim. De eerste dagen stond ik rond 02u00 ’s nachts op om lekker te ontbijten, maar al gauw merkte ik dat het nachtelijke opstaan me overdag heel wat energie kostte. Het leek me beter om ’s avonds wat langer op te blijven en aan één stuk door te slapen. Daarom bleef ik in het tweede deel van de week op tot 02u00 zodat ik ’s avonds tweemaal kon eten. Dit beviel me al iets beter, al dien ik eerlijk te zeggen dat ik nog steeds geen vast ritme gevonden heb. De Ramadan lijkt iets te zijn waarin je moet groeien. Je moet op zoek gaan naar een ritme dat voor jouw lichaam het beste werkt. Voorlopig ben ik daar nog even naar op zoek, wat misschien wel niet zo gek is voor een allereerste Ramadan. Of dat is toch wat ik mezelf vertel…

De volgende weken

De Ramadan is nu één week ver. Vooral de eerste dagen was het toch wel even wennen om een hele dag niet te eten of te drinken. Maar eerlijk is eerlijk: het menselijke lichaam went sneller dan ik gedacht had. In dit artikel wou ik vooral de Ramadan introduceren, maar in de komende weken zal ik dieper ingaan op wat zo’n extreme vastenperiode juist met lichaam en de geest doet. Daarnaast zal ik ook dieper ingaan op de diepere betekenis van de Ramadan en hoe ik het persoonlijk ervaar. Wat nu, maandagnacht 02u00, betreft: ik ga nog snel iets lekkers eten en dan kruip ik er alweer in om de tweede week van de vastenperiode goed in te gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *