Het einde van de Ramadan

Op maandag 6 mei startte voor miljoenen moslims ter wereld de vastenperiode. Deze periode wordt ook wel de Ramadan genoemd. Maar wat houdt de Ramadan nu juist in en wat doet het zoal met een mens? Gilles Van Hecke, auteur bij Verrekijkers, neemt de proef op de som en neemt een maand lang deel aan de islamitische vastenperiode. Elke week brengt hij verslag uit over zijn ervaringen.

Traditioneel eten tijdens het Suikerfeest © De Standaard

Traditionele zoetigheden tijdens het Suikerfeest
© De Standaard

Door Gilles Van Hecke

Einde van de vastenperiode

Op maandag 3 juni 2019 vond er voor heel wat mensen een bijzondere zonsondergang plaats. Op die dag besliste de Raad der Theologen van de Belgische moslimgemeenschap  dat op dinsdag 4 juni de islamitische maand Chawal zou beginnen. Dat betekende het einde van de maand Ramadan en dus ook van de vastenperiode. Dit werd gevierd met het zoetste feest van het jaar, het Suikerfeest.

Een nieuwe maancyclus

Het lijkt misschien wat vreemd, maar pas op maandag 3 juni rond 20u ’s avonds werd er door de Raad der Theologen beslist dat het Suikerfeest in België op dinsdag 4 juni zou vallen. Dit heeft alles te maken met het feit dat de islamitische kalender gebaseerd is op de stand van de maan. Zoals je misschien nog weet uit het vorige artikel, valt de vastenperiode samen met de islamitische maand ‘Ramadan’. Het einde van deze maand wordt traditioneel gevierd met het Suikerfeest, maar dit kan pas plaatsvinden wanneer wetenschappers de dag voordien het begin van een nieuwe maan hebben kunnen waarnemen.

Een nieuwe maan wordt zichtbaar. © theislamicemailcircle.com

Een nieuwe maan wordt zichtbaar.
© theislamicemailcircle.com

Hoewel het fantastisch is dat men in deze tijden nog steeds gebruik maakt van een jaarkalender die zich baseert op de wetten van de natuur, zijn er ook enkele praktische gevolgen aan verbonden. In België wordt de dag van het Suikerfeest namelijk niet erkend als officiële feestdag. Heel wat moslims dienen bij hun werkgever een dag verlof aan te vragen ter gelegenheid van het Suikerfeest, maar helaas weet men pas de avond voordien wanneer dit zal plaatsvinden. Dat zorgt ervoor dat het soms moeilijk plannen is voor families en bedrijven waar moslims werken. Daarnaast heeft het ook tot gevolg dat de datum van het Suikerfeest afhangt van het land waarin men zich bevindt. In België was de nieuwe maan reeds zichtbaar op maandag 3 juni, maar in Pakistan bijvoorbeeld kon je deze slechts waarnemen op dinsdag 4 juni. Daar werd het Suikerfeest dan ook slechts op woensdag 5 juni gehouden. Het is dus perfect mogelijk om tweemaal het einde van de Ramadan te vieren.

Op de dag van het Suikerfeest gaan de moslims ’s morgens vroeg naar de moskee om uitgebreid te bidden. Nadien gaat men naar huis en maakt men zich klaar om familie te bezoeken of te ontvangen. Er worden heel wat zoetigheden verorberd (vandaar de naam Suikerfeest) en in sommige gezinnen worden er ook cadeautjes uitgedeeld. Van wat ik gehoord heb van verschillende moslimvrienden, zou je het dus eigenlijk kunnen vergelijken met Kerstmis in de christelijke traditie.

Persoonlijke ervaring

Dit jaar nam ik dus voor het eerst deel aan de Ramadan en heel wat mensen hebben me al gevraagd wat ik er nu eigenlijk van vond. Volgens mij ligt de grootste kracht van de Ramadan in de bewustwording van jezelf en de wereld rondom je. Overdag niet eten en drinken zorgt ervoor dat je lichaam op een trager tempo gaat functioneren. Hierdoor kom je langzaam maar zeker terecht in een oase van rust. Hoewel er door de vermoeidheid soms periodes waren waarin ik me mentaal slecht voelde, waren er ook veel momenten waarin ik ultieme rust en vrede vond. Dit is een gevoel waar moslims me al over verteld hadden, maar waar ik op voorhand toch mijn vraagtekens bij had. Nu ben ik heel blij dat ik het mogen ervaren heb en vooral, dat ik weet dat het bestaat.

De Ramadan bracht me als het ware in een different state of mind en dat leverde twee fundamentele inzichten op. Enerzijds zorgde het leven op een langzamer tempo ervoor dat ik als toeschouwer kon toekijken hoe de Westerse samenleving op een verschroeiend hoog tempo leeft. Voor velen van ons een tempo te hoog wellicht. Anderzijds zorgde de Ramadan er ook voor dat ik kon stilstaan bij mijn persoonlijke ontwikkeling. Zo dacht ik dieper na over waar ik juist naartoe wil in het leven en op welke manier ik dit ene leven wil leiden. Hier begin ik langzamerhand een antwoord op te vinden en dat zorgt voor een deugddoend gevoel.

Trager leven zorgt voor een intensere beleving. Een les die ik dankzij de Ramadan geleerd heb. © Medium.com

Trager leven zorgt voor een intensere beleving. Een les die ik dankzij de Ramadan geleerd heb.
© Medium.com

Tot slot deed de vastenperiode me ook inzien hoe belangrijk het is om tijd te nemen voor iets. Tijdens de Ramadan had mijn lichaam overdag wat minder energie en dit zorgde ervoor dat ik mijn tijd op een andere manier indeelde. Ik ging minder sporten en sprak nauwelijks af met vrienden of kennissen. In plaats daarvan werd koken bijvoorbeeld heel belangrijk en genoot ik er ontzettend van om langer dan een uur het avondmaal voor te bereiden. Daarnaast nam ik ook de tijd om heel wat te lezen, documentaires te bekijken of podcasts te beluisteren. Het klinkt op het eerste zicht misschien wat triest, maar ik had toch niks anders te doen. Ik voelde me nooit gehaast en dacht nauwelijks aan andere zaken dan datgene waarmee ik bezig was. Dat had als gevolg dat ik dieper kon opgaan in het moment en de boeken, het koken, de podcasts, de documentaires, … intenser kon beleven. In plaats van heel wat verschillende activiteiten te willen doen op één dag, beperkte ik me tijdens deze periode slechts tot een paar essentiële activiteiten en kon er meer van genieten. Less is more zegt men wel eens en uit eigen ervaring kan ik dit alleen maar bevestigen.

Het einde

Hoewel voor moslims de Ramadan een verplicht deel uitmaakt van het geloof, heb ik vastgesteld dat het ook heel wat spirituele voordelen met zich meebrengt. Mensen voelen zich niet alleen dichter bij God, het is ook een periode waarin men zich dieper verbonden voelt met de essentie van het leven. Persoonlijke ontwikkeling, het doorbrengen van tijd met familie en het bereiden van voedsel krijgen opnieuw een centrale plaats in deze maand. Persoonlijk kan ik zeggen dat het een enorm leerrijke periode was waarin ik enkele levensbepalende inzichten kon verwerven en daarvoor zal ik steeds dankbaar zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *