Verrekijkers: een uitnodiging
Vorig jaar in juni bracht Joris Michielsen, de verantwoordelijke voor de campuswerking van USOS, een aantal oud- inleefreizigers bij elkaar om na te denken over een manier om de andere alumni van de Universitaire Stichting voor Ontwikkelingssamenwerking meer bij de werking te betrekken. Het idee om een soort tijdschrift te maken werd op tafel gegooid. Gaandeweg rijpte het plan en vandaag stellen we met trots het eerste nummer voor!
Verrekijkers werd een tijdschrift , gestart vanuit USOS-alumni maar voor iedereen die geïnteresseerd is in het proces van cultuurvermenging dat hand in hand gaat met de interculturele ontmoetingen die vandaag onvermijdelijk, en meer dan ooit, plaats vinden. De ‘ander’ woont immers naast de deur of is gewoon online. Onze basisfilosofie steunt daarom op drie belangrijke pijlers:
De eerste pijler bestaat juist uit die interculturele contacten. We zoomen in op de verhalen van mensen over hun ont- moetingen met andere samenlevingswijzen en levensvisies. Met onze tweede pijler, mondiale bewustwording, willen we ook thema’s zoals integratie, ontwikkelingssamenwerking, geopolitiek en grensoverschrijdende kunst en cultuur in de kijker zetten. Onze derde pijler is de campuswerking van USOS die enerzijds mensen tracht te sensibiliseren rond bovenstaande pijlers en anderzijds jaarlijks studenten op inleefreis stuurt.
Gezien deze ontstaansgeschiedenis, lag het thema, inleven, voor de hand. We laten Joris Michielsen dan ook graag dit nummer inleiden:
“Toen ik me afvroeg wat de kracht was achter dit initiatief, herinnerde ik een wijsheid die één van de vorige voorzitters van USOS, Jef Van Gerwen, me ooit vertelde:
Trek twee weken door een vreemd land en je wil er een boek over schrijven, twee maanden en je houdt nog slechts een artikel over, verblijf je er twee jaar, dan houd je wijselijk je mond. Dat kennen we allemaal en de verklaring is simpel: in het begin rangschik je de massa indrukken die je van de ‘andere’ wereld opdoet allemaal nog in je eigen referentiekader. Je denkt, voelt, oordeelt nog Vlaams of Europees. Gaandeweg ervaar je dat die ‘andere’ wereld een eigen, onvertaalbare logica vertoont. Je kunt die wel onder een westerse noemer brengen, maar je beseft dat je ze daarmee geen recht aandoet. Dus je gaat stuntelig de lange weg op van de intrede in de andere cultuur en doet er in je eigen taal het zwijgen toe. Er is geen referentiekader dat beide werelden recht aandoet. Je bent een echte reiziger geworden: een pelgrim tussen twee werelden. Als je eerlijk bent: voor altijd.
Als inleefreizigers kregen we allen de kans dit aan den lijve te ondervinden. Stuk voor stuk namen we onze verrekijker om even naar de andere kant van de wereld te kijken. De ervaring was zo beklijvend dat ze een levenslange indruk achterliet. We dragen voortaan een zak vol verrekijkers mee waarmee we onhandig de horizon aft uren op zoek naar een referentiekader dat aan beide werelden recht kan doen. Als pelgrim volgt ieder van ons zijn eigen pad dat, mede door de onderdompeling in een andere cultuur, richting heeft gekregen. In onze steeds kleiner wordende wereld zijn we allemaal pelgrims tussen verschillende culturen. Dit tijdschrift wilt de kroeg op de Buttermarket in Canterbury zijn, waar pelgrims van overal elkaar terugvinden en luisteren naar elkaars ervaringen en verhalen. Vlug uitgerekend ligt er tussen juni 2006 en nu zo’n half jaar, dus zouden we slechts een half artikel mogen overhouden aan onze pelgrimstocht. Het werden er iets meer. Veel leesplezier!”